Biblioteka UAM w Poznaniu
Biblioteka Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej
Uniwersytetu Adama Mickiewicza
w Poznaniu
STOPKA
- Pracownia projektowa: Consultor Sp. z o. o.
architekci: Jacek Bułat, Bartosz Jarosz, Joanna Kapturczak, Michał Kapturczak, Paweł Świerkowski; - Konstrukcja: Pracownia Projektowa Piotr Fait
Konstruktor: mgr inż Piotr Fait
Instalacje sanitarne mgr inż Andrzej Siadek , Piotr Osieka
Instalacje elektryczne dr inż Kazimierz Stefaniak - Inwestor: Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu ul. Wieniawskiego 1
- Wykonawca: Forbud – Zbigniew Rek Poznań ul. 28 Czerwca 1956
- Koszt inwestycji : ok 14 mln zł
- Powierzchnie:
- działki: 7308 m2
- zabudowy: 564 m2
- użytkowa: 2062 m2
- całkowita: 2464 m2 - Kubatura: 9970 m3
- Kalendarium:
- data projektu (z miesiącami): Projekt konkursowy: wrzesień 2005, projekt budowlany i wykonawczy: październik 2005 - czerwiec 2006
- data rozpoczęcia budowy (z miesiącami): październik 2007
- data realizacji, planowana (z miesiącami): kwiecień 2009 - Adres obiektu (dokładny): ul. Fredry 10, 60-701 Poznań
OPIS
Biblioteka Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu Adama Mickiewicza zlokalizowana jest w okolicy wielkich realizacji pruskich z początku dwudziestego wieku, w bezpośrednim sąsiedztwie Opery i Zamku Cesarskiego, tuż przy Placu Mickiewicza - sercu Poznania. Zaprojektowana jako rozbudowa Collegium Maius - dawnego budynku pruskiej Królewskiej Komisji Kolonizacyjnej (Hakaty), posiada skromną ekspozycję, zasłonięta z trzech stron przez Collegium Maius i dodatkowo przez Urząd Wojewódzki. Bryła biblioteki, przedzielona na pół, z masywnym dołem z piaskowca i lekką górą ze szkła, w zamyśle autorów pokazywać ma połączenie historii ze współczesnością.
Projekt powstał w wyniku konkursu rozstrzygniętego we wrześniu 2005 roku. Główną ideą było pogodzenie sprzeczności wynikających z charakterystyki obiektu - szacunek do zastanego miejsca i jego historii oraz determinacja, aby zrealizować obiekt współcześnie funkcjonalny, powściągliwy w formie, z wyczuciem nawiązujący do otoczenia. Celem nadrzędnym były rozwiązania przyjazne dla studentów, ale także pogodzenie wymagań inwestora z zapisami warunków zabudowy - przy bardzo ograniczonej dopuszczalnej powierzchni zabudowy wymagano znacznej powierzchni użytkowej i rozbudowanego programu funkcjonalnego. Zaowocowało to układem wnętrza, który jest opracowany w sposób wykorzystujący do maksimum dostępną powierzchnię, dokładnie analizując wymagania przestrzenne użytkownika. Znaczne skomplikowanie projektu potęgowała dodatkowo sytuacja gruntowo - wodna, ponieważ budynek częściowo posadowiony był na dawnym pierścieniu obronnym Poznania - na murach obronnych i zasypanej fosie, a częściowo na podziemnym cieku, który został niejako przedzielony nową strukturą.
W realizacji projektu i budynku bardzo pomagała rzeczowa i ciągła współpraca z inwestorem, dzięki czemu projekt od momentu konkursu został, dzięki wzajemnym rozmowom i kompromisom, wzbogacony i udoskonalony. Bryłę budynku zdominowały dwa materiały - szkło i piaskowiec. Rysunek kamienia, identycznego jak na istniejącym obiekcie Collegium Maius, nawiązuje do starych podziałów, jednocześnie wprowadzając stonowane zaburzenia jego rytmu. Lekką strefę szkła i masywną kamienia łączą piaskowcowe żyletki, które ciągnąc się poprzez całą wysokość obiektu, są wolnym odzwierciedleniem wertykalnych podziałów elewacji podwórzowej zastanej zabudowy. Ślad żyletek został przeniesiony na rysunek posadzki placu oraz do wnętrz budynku.
Jacek Bułat